Μουσική
Έργα των Μότσαρτ και Στράους
Όπερες του Μότσαρτ, μια σερενάτα και δύο αγαπημένα κομμάτια του Στράους: το υπόβαθρο της μουσικής πάνω στο οποίο βασίζεται μια συναυλία στη Βιέννη με κοστούμια, μαζί με την ιστορία του κάθε έργου.
Επιλέξτε τη βραδιά σας με τον Μότσαρτ ↗Γρήγορη απάντηση
Η περιγραφή της συναυλίας παραπέμπει σε εισαγωγές, άριες και ντουέτα από τις όπερες του Μότσαρτ, καθώς και στον «Γαλάζιο Δούναβη» και την «Εμβατήριο Ράντετσκι» του Γιόχαν Στράους. Ο παρών οδηγός παρέχει το ιστορικό κάθε έργου, από τη Wikipedia. Δεν αποτελεί σειρά εκτέλεσης: τα ακριβή κομμάτια ενδέχεται να διαφέρουν από ημερομηνία σε ημερομηνία.
Μια σημείωση για το τι υπόσχεται
Η περιγραφή της συναυλίας υπόσχεται εισαγωγές, άριες και ντουέτα από τις όπερες του Μότσαρτ, καθώς και δύο έργα του Γιόχαν Στράους. Δεν αναφέρει τα ακριβή κομμάτια και το πρόγραμμα ενδέχεται να διαφέρει από ημερομηνία σε ημερομηνία. Έτσι, τα έργα που ακολουθούν αποτελούν το ρεπερτόριο από το οποίο αντλεί η βραδιά, μαζί με την ιστορία τους, και όχι μια λίστα με τη σειρά εκτέλεσης. Δείτε τα ως έναν τρόπο να ακούσετε με περισσότερη προσοχή ό,τι κι αν παίξουν η ορχήστρα και οι τραγουδιστές τη δική σας βραδιά.
Ο Γάμος του Φίγκαρο
Όπερα μπούφα σε τέσσερις πράξεις, με λιμπρέτο του Λορέντσο Ντα Πόντε βασισμένο στον Μπομαρσέ, που ανέβηκε για πρώτη φορά στο Burgtheater της Βιέννης την 1η Μαΐου 1786. Σύμφωνα με τη Wikipedia, ο Μότσαρτ διηύθυνε τις δύο πρώτες παραστάσεις, καθισμένος στο πληκτρολόγιο όπως όριζε το έθιμο. Η πλοκή έχει τους υπηρέτες Φίγκαρο και Σουζάνα να ματαιώνουν τα σχέδια του Κόμη που τους απασχολεί. Το έργο του Μπομαρσέ είχε αρχικά απαγορευτεί στη Βιέννη, σημειώνει η Wikipedia, επειδή ο αυτοκράτορας Ιωσήφ Β΄ είχε αντιρρήσεις για ορισμένα σημεία του περιεχομένου του.
Ντον Τζοβάννι
Η δεύτερη όπερα του Μότσαρτ σε λιμπρέτο του Ντα Πόντε δεν ανέβηκε για πρώτη φορά στη Βιέννη αλλά στην Πράγα, στο σημερινό Θέατρο των Τάξεων (Estates Theatre), στις 29 Οκτωβρίου 1787. Αφηγείται εκ νέου τον παλιό ισπανικό θρύλο του Δον Ζουάν, ενός ελευθεριακού που τιμωρείται. Η Wikipedia τη χαρακτηρίζει dramma giocoso, καθώς συνδυάζει χιούμορ, μελοδραματικά στοιχεία και στοιχεία φαντασμάτων, και αναφέρει ότι η Βιέννη την ανέβασε τον επόμενο χρόνο με λιγότερη επιτυχία από αυτήν που της είχε χαρίσει η Πράγα.
Ο Μαγικός Αυλός
Ένα ζίνγκσπιλ σε δύο πράξεις, με γερμανικό λιμπρέτο του Έμανουελ Σικανέντερ και προφορικούς διαλόγους ανάμεσα στα τραγούδια. Έκανε πρεμιέρα στις 30 Σεπτεμβρίου 1791 στο θέατρο του Σικανέντερ στη Βίντεν, γνωστό ως Freihaus-Theater, δύο μήνες πριν από τον θάνατο του Μότσαρτ, και ήταν η τελευταία του όπερα. Σε αυτήν, ο πρίγκιπας Ταμίνο ξεκινά για να ελευθερώσει την Παμίνα, κόρη της Βασίλισσας της Νύχτας, ενώ ο κυνηγός πουλιών Παπαγκένο τον συνοδεύει και αποτυγχάνει σε κάθε δοκιμασία, όπως συνοψίζει η Wikipedia.
Μια μικρή νυχτερινή μουσική
Δεν είναι όπερα αλλά μια σερενάτα, ολοκληρωμένη στη Βιέννη στις 10 Αυγούστου 1787, ενώ ο Μότσαρτ ήταν απασχολημένος με τη δεύτερη πράξη του Ντον Τζοβάννι. Ο Μότσαρτ τη συνέθεσε για έγχορδα μόνο, και ορχήστρες εγχόρδων την παίζουν συχνά· σώζονται τέσσερα μέρη. Η Wikipedia αναφέρει ότι οι συνθήκες της δημιουργίας της είναι άγνωστες και ότι δεν εκδόθηκε παρά γύρω στο 1827, περισσότερα από τριάντα χρόνια μετά τον θάνατο του Μότσαρτ.
Ο Γαλάζιος Δούναβης
Ο Γιόχαν Στράους Β΄ συνέθεσε το βαλς το 1866. Η πρώτη του παρουσίαση, στις 15 Φεβρουαρίου 1867, ήταν ως χορωδιακό κομμάτι σε συναυλία της Ανδρικής Χορωδίας της Βιέννης και η υποδοχή ήταν χλιαρή. Για τη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού το 1867 το διασκεύασε σε μια καθαρά ορχηστρική εκδοχή, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Η Wikipedia το χαρακτηρίζει ένα από τα πιο σταθερά δημοφιλή έργα του κλασικού ρεπερτορίου, με την ορχηστρική εκδοχή μακράν την πιο συχνά εκτελούμενη σήμερα.
Εμβατήριο Ράντετσκι
Ο Γιόχαν Στράους Α΄, ο πατέρας του «Βασιλιά του Βαλς», έγραψε το εμβατήριο, που πρωτοπαίχτηκε στις 31 Αυγούστου 1848 για να γιορτάσει μια νίκη στη Μάχη της Κουστότσα. Η Wikipedia περιγράφει μια παράδοση χειροκροτήματος όταν παίζεται σε κλασικές αίθουσες: ήσυχο ρυθμικό χειροκρότημα στην πρώτη επανάληψη της μελωδίας, βροντερό στη δεύτερη. Καταγράφει επίσης ότι στην Πρωτοχρονιάτικη Συναυλία της Φιλαρμονικής της Βιέννης αυτά τα δύο κομμάτια είναι τα παραδοσιακά τελευταία encore.
Σε ποιους δεν απευθύνεται
Όσοι ακροατές ελπίζουν σε μια συγκεκριμένη άρια, αυτή η συναυλία δεν μπορεί να την εγγυηθεί, καθώς τα κομμάτια μπορεί να αλλάζουν ανά ημερομηνία. Αν θέλετε μια ολόκληρη όπερα, τις πράξεις και την πλοκή της, αυτή δεν είναι η κατάλληλη μορφή. Κι αν γνωρίζετε ήδη καλά αυτά τα έργα και περιμένετε την ερμηνεία μιας κορυφαίας ορχήστρας, θυμηθείτε ότι πρόκειται για μια συναυλία για επισκέπτες. Για ακροατές που θέλουν απλώς να συναντήσουν τον Μότσαρτ και τον Στράους σε μια αίθουσα της Βιέννης, το ρεπερτόριο είναι ένα καλό σημείο εκκίνησης.
Συχνές ερωτήσεις
Ποια έργα του Μότσαρτ θα παιχτούν;
Η περιγραφή αναφέρει εισαγωγές, άριες και ντουέτα από τις όπερες του Μότσαρτ, χωρίς να τα απαριθμεί. Τα ακριβή κομμάτια μπορεί να αλλάζουν ανά ημερομηνία, επομένως κανένα δεν είναι εγγυημένο.
Είναι ο «Γαλάζιος Δούναβης» στο πρόγραμμα;
Η περιγραφή της συναυλίας αναφέρει τον «Γαλάζιο Δούναβη» του Γιόχαν Στράους και την «Εμβατήριο Ράντετσκι» ως μέρος της βραδιάς.
Ποιος έγραψε το Radetzky March;
Ο Στράους ο πρεσβύτερος· ο γιος του, Γιόχαν Στράους ο Νεότερος, έγραψε τον «Γαλάζιο Δούναβη».
Ο Ντον Τζοβάννι ανέβηκε για πρώτη φορά στη Βιέννη;
Όχι. Έκανε πρεμιέρα στην Πράγα στις 29 Οκτωβρίου 1787, και η Βιέννη το ανέβασε την επόμενη χρονιά, σύμφωνα με τη Wikipedia.
Είναι το Eine kleine Nachtmusik όπερα;
Όχι. Πρόκειται για μια σερενάτα για έγχορδα, που ολοκληρώθηκε στη Βιέννη στις 10 Αυγούστου 1787.
Πηγές